خرمشهر دروازه‌ای در زمین دارد و دروازه‌ای دیگر در آسمان. آن روزها زمین و آسمان به هم پیوسته بود و مردترین مردان از همین خاك بال در آسمان‌ها می‌گشودند. زمین عرصه‌ی ظهور یك حقیقت آسمانی است و جنگ بر پا شده بود تا آن حقیقت ظهور یابد.

پس از آغاز جنگ ایران و عراق در۳۱ شهریور ۱۳۵۹ شهر خرمشهر به دلیل نزدیک بودن به مرز شلمچه، یکی از اولین نقاطی بود که مورد حمله ارتش بعثی عراق قرار گرفت. عراق می خواستند خوزستان و خرمشهر را یک روزه اشغال کند اما مدافعان این شهر که اغلب از مردم بومی و تعدادی دانشجو بودند، توانستند با حداقل امکانات نظامی به فرماندهی "محمد جهان آرا" که در آن زمان فرماندهی سپاه پاسداران خرمشهر را بر عهده داشت با سلاح‌های سبک خود و با استفاده از موقعیت آشنایی با منطقه، مدت 34 روز در مقابل ارتش عراق مقاومت کنند و همین مساله شهر خرمشهر را به عنوان نماد و سنبل مقاومت شناساند.

این شهرستان بارها به وسیلهٔ موشک‌های رژیم عراق هدف قرار گرفته‌است. اندیمشک در4/9/1366 توسط رژیم اشغالگر بعث بمباران هوایی شد در ۴ آذر ماه ۱۳۶۵ وحشیانه‌ترین حمله هوایی و بمبارانی که پس از جنگ ویتنام در جهان صورت گرفته بود. توسط حدود ۱۵۰ هواپیمای عراقی در قالب ۳ اسکادران در اطراف اندیمشک صورت گرفت.
اين شهرميزبان رزمندگاني ازنقاط مختلف ايران اسلامي بود كه براي حضوردرمناطق عملياتي شوش و دزفول با قطار عازم خوزستان بودند .
در حاشیه رودهای کرخه و دز دراین شهرستان عملیات‌هایی مانند فتح المبین به انجام رسید که اندیشمک عقبه تدارکاتی و پشتیبانی آن محسوب می شد

آبادان در اولین بمباران هوایی شهرهای ایران ، جزء هدف های اصلی بود و بخش های مختلفی از آن از جمله فرودگاه و پالایشگاه آبادان جزو اهداف اصلی دشمن بود.
پس از این که دشمن در استراتژی جنگ، سریع خود را برای اشغال چند روزه خوزستان ناکام ماند؛ تلاش برای اشغال خرمشهر و آبادان را تشدید کرد. از طرف دیگر، اقدام برای اشغال سریع خرمشهر و عبور از پل خرمشهر برای رسیدن به آبادان نیز با مقاومت حماسی مدافعان خرمشهر ، با شکست مواجه شد تا این که یگان های دشمن با ایجاد پلی روی کارون در منطقه مارد در روز 19/7/1359 از کارون عبور کردند و جاده آبادن – اهواز را بستند .

امامزاده سید حسن در جنوب شرقی شهر مهران و در شمال و غرب رودخانه گاوی واقع شده است. این مکان با شروع جنگ زیر آتش سنگین دشمن قرار گرفت و در حالی که دائم هدف تهاجم بود، میعادگاه و پناهگاه رزمندگان بود. چندی بعد، نیروهای عراقی امام زاده سید حسن را اشغال کردند که بنای آن آسیب کلی دید و تنها قسمتی از گنبد آن باقی ماند. این زیارتگاه، با اجرای عملیات والفجر 3 آزاد شد.
در سال 1367 با یورش مجدد نیروهای مهاجم، امام زاده و روستای آن دوباره اشغال شد که با همت نیروهای اعزامی مردمی و عشایری، متجاوزان با تحمل تلفات و خسارات بسیار، از صحنه گریختند. امام زاده سید حسن بعد از پایان جنگ به ...