مسجد جامع نقطهي اصلي مقاومت 35 روزهي رزمندگان اسلام و يادآور فتح و پيروزي عملياتهاي بيتالمقدس است خرمشهر در طول سي و پنج روز مقاومت، مركز فرماندهي و ستاد نيروهاي مردمي بود، هماهنگيها در آن جا صورت ميگرفت؛ تبادلاخبار، تجهيز، تسليح و آموزش رزمندگان، مداواي اورژانسي مجروحين و نگهداري موقت شهدا. کمک های مردمی به این مکان می رسید واز این جا پایگاه های مقاومت پشتیبانی می شدند. نیروهای اعزامی در مسجد جامع سازمان دهی می شدند. مجروحان نیز به این جا انتقال می یافتند.
خرمشهر دروازهای در زمین دارد و دروازهای دیگر در آسمان. آن روزها زمین و آسمان به هم پیوسته بود و مردترین مردان از همین خاك بال در آسمانها میگشودند. زمین عرصهی ظهور یك حقیقت آسمانی است و جنگ بر پا شده بود تا آن حقیقت ظهور یابد.
سپاس بي حد بر خداوند قادر كه كشور اسلامي و رزمندگان متعهد و فداكار آن را مورد عنايت و حمايت خويش قرار داد و نصر بزرگ خود را نصيب ما فرمود. اينجانب با يقين به آنكه ما «النصر الا من عندالله» از فرزندان اسلام و قواي سلحشور مسلح، كه دست قدرت حق از آستين آنان بيرون آمد و كشور بقيهالله الاعظم _ ارواحنا لمقدمه الفداء _ را از چنگ گرگان آدمخوار كه آلتهايي در دست ابرقدرتان خصوصا آمريكاي جهانخوارند بيرون آورد و نداي «الله اكبر» را در خرمشهر عزيز طنينانداز كرد و پرچم پرافتخار «لا اله الا الله» را بر فراز آن شهر خرم _ كه با دست پليد خيانتكاران قرن به خون كشيده شده و «خونين شهر» نام گرفت _ [بيافراشت] تشكر ميكنم.
من از اشکی که می ریزد ز چشم یار می ترسم از آن روزی که اربابم شود بیمار می ترسم رها کن صحبت یعقوب و دوری غم فرزند من از گرداندن یوسف سربازار می ترسم همه گویند این جمعه بیا ، اما درنگی کن از این که باز عاشورا شود تکرار می ترسم
به حاج آقای ابوترابی خبر داده بودند یکی از بچه های آزاده (که وضعیت اقتصادی ضعیفی داشت) در یکی از روستاهای اطراف تهران دارد خانه می سازد ، حاجی رفت به آن روستا ، لباس کار پوشید و شروع کرد به کمک کردن تا زمانی که خانه تمام شود....
پس از آغاز جنگ ایران و عراق در۳۱ شهریور ۱۳۵۹ شهر خرمشهر به دلیل نزدیک بودن به مرز شلمچه، یکی از اولین نقاطی بود که مورد حمله ارتش بعثی عراق قرار گرفت. عراق می خواستند خوزستان و خرمشهر را یک روزه اشغال کند اما مدافعان این شهر که اغلب از مردم بومی و تعدادی دانشجو بودند، توانستند با حداقل امکانات نظامی به فرماندهی "محمد جهان آرا" که در آن زمان فرماندهی سپاه پاسداران خرمشهر را بر عهده داشت با سلاحهای سبک خود و با استفاده از موقعیت آشنایی با منطقه، مدت 34 روز در مقابل ارتش عراق مقاومت کنند و همین مساله شهر خرمشهر را به عنوان نماد و سنبل مقاومت شناساند.
